ΥΠΗΡΕΣΙΕΣΓια τους περισσότερους από εμάς, η εξίσωση στο μυαλό μας είναι απλή: Πονάω = Έχω πάθει ζημιά.
Αν ξυπνήσεις με ένα έντονο σφίξιμο στον αυχένα ή έναν επίμονο πόνο στη μέση, το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι ότι έκανες μια κακή κίνηση και προκάλεσες κάποια θλάση στους ιστούς σου. Έτσι πανικοβάλλεσαι και ψάχνεις μία άμεση λύση. Η σύγχρονη επιστήμη όμως, ανατρέπει αυτή την θέση.
Ο πόνος που νιώθεις και ο πραγματικός τραυματισμός είναι δύο τελείως διαφορετικές καταστάσεις. Μπορεί να βιώνεις έντονο πόνο, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει καμία ενεργή ζημιά στο μυϊκό σου σύστημα.
Ο πόνος ως προστατευτικός μηχανισμός.
Οι μύες και οι αρθρώσεις δεν έχουν δική τους «φωνή». Διαθέτουν όμως εκατοντάδες μικρούς αισθητήρες «κινδύνου». Όταν αυτοί οι αισθητήρες εντοπίσουν υπερβολική πίεση, παρατεταμένη ακινησία ή έντονη κόπωση στέλνουν ένα ηλεκτρικό σήμα προς το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Αυτό το σήμα δεν είναι πόνος.
Είναι απλώς μια πληροφορία.
Ο εγκέφαλος θα πάρει αυτή την πληροφορία και θα την αναλύσει σε συνδυασμό με το γενικότερο πλαίσιο της καθημερινότητάς σου:
• Πόσο αυξημένο είναι το καθημερινό σου στρες;
• Ποια είναι η ποιότητα του ύπνου σου το τελευταίο διάστημα;
• Υπάρχει κάποιος παλιός τραυματισμός στην ίδια περιοχή;
Αν ο εγκέφαλος επεξεργαστεί αυτά τα δεδομένα και κρίνει ότι το σώμα σου απειλείται ή ζορίζεται υπερβολικά, τότε δημιουργεί την αίσθηση του πόνου για να σε αναγκάσει να προστατευτείς. Ο πόνος, επομένως, είναι ένα σύστημα συναγερμού προειδοποίησης όχι η επιβεβαίωση ότι έχεις τραυματιστεί.
Όταν ο συναγερμός γίνεται υπερευαίσθητος
Σκέψου τον συναγερμό ενός κτιρίου. Είναι απαραίτητος όταν κάποιος προσπαθήσει να παραβιάσει την πόρτα. Τι γίνεται όμως αν ο συναγερμός γίνει υπερευαίσθητος και ενεργοποιείται με ένα απλό ρεύμα αέρα;
Αυτό ακριβώς παθαίνει το σώμα μας μετά από περιόδους έντονης σωματικής ή πνευματικής κόπωσης. Το νευρικό σύστημα μπαίνει σε κατάσταση «υψηλής ετοιμότητας». Το αποτέλεσμα είναι να νιώθεις έντονο πιάσιμο, περιορισμό στην κίνηση και πόνο, με την παραμικρή επιβάρυνση.
Όταν το σώμα εγκλωβίζεται σε αυτόν τον κύκλο, η παρατεταμένη ακινησία συνήθως επιδεινώνει την κατάσταση, καθώς ο εγκέφαλος συνεχίζει να αντιλαμβάνεται την περιοχή ως απειλή.Η λύση είναι να εισάγουμε νέα, θετικά ερεθίσματα στο σύστημα για να μειωθεί η αίσθηση του κινδύνου.
Η παρέμβαση μέσω της μάλαξης
Αυτός είναι ο στόχος μας στο Day Spa Massage. είτε πρόκειται για μια στοχευμένη θεραπευτική μάλαξη με εστίαση στις ζώνες που έχουν συσσωρεύσει την ένταση, είτε για μια χαλαρωτική προσέγγιση με σκοπό την καταστολή του νευρικού συστήματος, η επίδραση είναι άμεση.
Μέσω της ελεγχόμενης πίεσης και των χειρισμών, αυξάνουμε την τοπική αιμάτωση, οξυγονώνουμε τους ιστούς και στέλνουμε σήματα φυσικά σήματα ηρεμίας και «ασφάλειας» στον εγκέφαλο. Μέσα από την μηχανική πίεση στο μυοτενόντιο σύστημα χαλαρώνουμε τους ιστούς και επαναφέρουμε την ελαστικότητα. Καθώς, υποβοηθώντας την φλεβική επιστροφή πέφτουν φυσικά οι παλμοί της καρδίας, φέρνοντας ηρεμία και ευεξία.
Επιστημονικές Πηγές:
• PubMed / National Library of Medicine: Κλινικές μελέτες (Moseley & Butler) πάνω στη νευροβιολογία του πόνου, που τεκμηριώνουν ότι ο πόνος αποτελεί προστατευτικό output του εγκεφάλου και όχι γραμμική ένδειξη ιστικής βλάβης.
• ScienceDirect / Journal of Bodywork and Movement Therapies: Έρευνες που επιβεβαιώνουν ότι η εξειδικευμένη μάλαξη επιδρά θετικά στους μηχανοϋποδοχείς του δέρματος και των περιτονιών, μειώνοντας την υπερευαισθησία του νευρικού συστήματος.